Bazen o kadar küçük hesaplar yapıyorum ki kendime şaşırıp kalıyorum. Nasıl anlatılır bilmiyorum. Parçalar birbirine öyle oturmalı ki en ufak bir açık bile olmamalı, pişmanlık olmamalı. İki tatil yapacak olmak ve birinci tatil için ağda yaptırdıktan sonra ikinci tatile giderken, tüylerin "alınmayacak kadar uzun ama bir o kadar da kısa" olacak olması, mutlaka temiz olmak gerektiği günün ertesi günü saçların boyanması gerekliliğini farkedip "diplerim yanacak, kaşınacak" diye düşünmek ve "acaba şimdi hemen saçlarımı boyatsam sonra yıkansam geç mi kalırım?" düşüncesiyle oyalanırken saçları boyamamış olmaya rağmen geç kalmak, eğer şimdi maniküre gidersem iki gün sonra yağlıboya alıp resim yapacağım tırnaklarıma yazık olacak, en iyisi yaptırmayayım deyip yağlıboya almayı da unutup son anda kullanamadığı sol eliyle tırnağı dışında her yere oje sürmek ve her hayal kurularak gidilen ortamda mutlaka hasta olup tüm gün, hafta, ay boyunca kıvranmak.
Bunların olmaması için erkek olarak doğmam gerekirdi. Neyse ki biraz önce yalnız olmadığımı anladım. Kızlar, yine kazandık. Heey.
