Diyete başladım. Adı Mutluluk Diyeti. Evet, ismi kendim koydum. Yaptığım listenin başında yediklerime dikkat etmek geliyor, şaka değil. (Şaka olsa burada yapmam)
Sonrasında tırnak yememek ve her zaman çantamda kağıt ve kalem taşımak.
Saçlarıma da özen göstereceğim bundan sonra, arada bir güzel toplayıp falan çıkacağım dışarı. Pazara gittim geçenlerde, bir sürü cici toka aldım, bir de eski bir kutu bulup onu toka kutusu yaptım.
Yazdığım mektuplara da özen göstermeye başladım, kartlar aldım, kartonlara birşeyler çizip birilerine yollama planları yaptım. Odamı da toplayacağım sürekli, yarın ilk işim gergedan yuvası kıvamındaki dolabımda bana küçük gelen şeyleri ayırıp birilerine vermek ve hem şirinleri sevindirirken hem gardırobumda yer açmış olmak. Böylece her gün tıkıştırdığım için buruşmuş tişörtlerimi ütülemek zorunda da kalmayacağım.
Aileme daha çok zaman ayıracağım, özellikle son zamanlarda canının sıkkın olduğunu hissettiğim anneme.
Para buldukça sinemaya gideceğim. Hatta öyle ki sinemaya gitmek için otobüs paramın hepsini kenara ayıracak ve her yere yürüyerek gideceğim. Çünkü çok uzun zamandır sinemaya gitmiyor ve kültürel açıdan kendimi her saniye biraz daha geriliyormuş hissediyorum.
Bol bol araştırma yapacağım. Önemli insanların isimlerini yazacağım, onları, icraatlarını, hepsini teker teker öğreneceğim, hiç olmadığı kadar kitap okuyacak ve edebiyatın daha önce hiç girmediğim kadar içine dalacağım.
İnsanları çok fazla kafama takmayacağım ve "ağzı torba değil ki büzesin" sözünü ilke edineceğim.
Dik duracağım, sırtım ağrıdıkça ek hareketler yapacağım.
Ve en önemlisi sabahları erken kalkıp önüme gelen her teklifi iyi kötü değerlendireceğim.
Duşta çok sesli bir şekilde şarkı söyleyeceğim.
Bilmediğim yemekleri yiyeceğim, içkileri içeceğim.
Böyle bir hayalim var.
Ama hayal sadece.
