Çok uykusu olup da aslında bitirmek istemediği işi bitirmek istediği tezini savunarak yatmamaya direnen insanlara bir çift sözüm var. Ama ondan önce "eve gideyim tertemiz odamı hiç dağıtmadan eşyalarımı yerlerine kaldırayım sonra da fotoğraflara bakayım oh mis ne güzel hayat" deyip eve geldiği anda bavulu yatağa fırlatıp bilgisayar başına geçen insanlara bir şarkı ithaf etmek istiyorum.
Karabiberim, vur kadehlere hadi içelim, içelim her gece.
Şimdi sırada o bir çift sözüm var. Neydi acaba. Unuttum. Aslında hiçbir şey gelmemişti aklıma, herkesi kandırdım. Şimdi ise asıl konuma geçiyorum. Bostanlı'dan Alsancak'a gitmek nasıl 67 kuruş oluyor ben otobüs yolculuğum boyunca bu konuyu düşündüm ve bir açıklık getiremedim. Üstelik Burçin şu anda beni görse "ohoo olm çok yavaş yazıyorsun" cümlesini skeske yutardı. Yutmazsa da yuttururdum. O da işe yaramazsa göbeğinden siyah zeytin yer, sonrasında kolonyalı mendille hijyen bombardımanına tutardım kendisini.
Neyse ki bunlar sadece küçük masum hayaller değil.
