Bugün can sıkıntısından Sims 2 oynadım. Önce hata verdiği için oyunu 6-7 kez baştan açtım, sonrasında biraz araştırıp hatanın daha önce indirilen saç, kıyafet, duşakabin ve vazolardan olabileceğini öğrendikten sonra tüm indirilmiş dosyaları sildim. Oyun yeniden hata verince daha önce bozuk diye yükleyememiş olduğum ve Torrent yardımıyla yeniden elde ettiğim University ek pakedini de silerek oyuna piç gibi, üniversite emellerim, kampüste oturma, müzik grubu kurup Burçin'i davulcu yapma hayallerim düşmüş bir biçimde başladım. Eklediğim tüm alet edevat silinmiş olduğu için Sims'in standart saçlarıyla Yağız'a Eser'e Duygu'ya, Burçin'e ve bana hiç benzemeyen, soyadı Falan olan 5 kişilik bir aile yarattım. Yağız'ın tek benzer yönü kıyafeti, Eser'in turuncu ağırlıklı görünümü ve benim kahverengi sandaletlerimdi. Onun dışında Duygu'ya tayt ve Burçin'e uygun saç bulamadığım için karşımda Duygu kılığında bir Mia Wallace ve Burçin görünümünde afro saçlı bir zenci duruyordu. Kulaklarımı kepçe yapamamış olmamın acısını derinlerde hissederken küçücük eve 5 kişinin nasıl sığacağını hiç düşünmemiştim. Yaklaşık 45 dakikalık bir uğraştan sonra hazır evi neredeyse tamamen baştan yapıp oyuna başladım. Şifre sayesinde o kadar zengindik ki evimizin bahçesinde hem son model bir araba, hem havuz, hem sera, basketbol potası, satranç köşesi hem de futbol sahası vardı. Tuvalete girmek için sırada bekleyen Yağız ve ben, Eser'in duş sefasını yarıda kesmek için elimizden geleni yaptık, ama olmadı. Bu sırada merdivenlerde yukarıya çıkmaya çalışırken sıkışan Duygu ve Burçin birbirlerinden hoşlandılar, ben de bu sırada istemsizce altıma işedim. Tam Duygu'ya sinirlenmiş "yemek pişir lan sen git" demiştim ki Yağız'ın şarkı söylediğini gördüm. Duygu mutfağa girdiğinde Burçin'e yavşama çabasına giriştim ancak altıma kaçırdığım ve çok kötü koktuğum, aynı zamanda Burçin'in "turn-off"larında kötü kokmanın olması dolayısıyla kendisi benden bayaa bir soğudu. Tam kafasının üzerinde çıkan kırmızı eksi işaretlerini görüp üzülmüştüm ki Eser ve Yağız'ın havuzda şakalaştıklarını gördüm. Ne olursa olsun mutlu bir aileydik.
Bu ailenin mutluluk tablosunu gerçek hayata yansıtabilmek için bir iki fotoğraf çekmeyi planlıyordum ki oyun yine hata vermeyi uygun gördü ve sadece duvarları boyarken oyunu kaydetmiş olan ben bokumu yiyerek oradan uzaklaştım. Pis kokuyordum zira.
